ที่ไหนมี “แม่” ที่นั่นก็คือ “บ้าน” ส่งต่อให้แม่ทุกบ้านมีสุขภาพแข็งแรง และมีสุข

321

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร และไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ก็อย่าลืมนำบทความดี ๆ นี้ส่งให้แม่อันเป็นที่รักของคุณด้วย เพื่อให้คุณแม่อายุยืนยาว สถานที่ที่ใดมีแม่ที่นั่นก็คือ “บ้าน” คุณแม่ต้องมีสุขภาพที่แข็งแรงนะคะ

ทำไมต้อง “คุกเข่า 10 ครั้ง” เรามาดูเหตุผลกันดีกว่า!

คุกเข่าครั้งที่ 1

ทนทุกข์อุ้มท้องตลอด 10 เดือน กับความใจกว้างในทุกรุ่งอรุณ

ร่างกายไร้ร่องรอยบอบช้ำ กินอยู่ก็ถามพ่อแม่

ทุกคืนยากจะหลับตา แม่นอนที่เปียก ให้ลูกหลับที่แห้ง

คุกเข่าที่ 2

หากลูกป่วยก็พาหาหมอ เต็มใจดูแลลูกแบกรับไข้แทน

ไหว้พระขอพรให้ไร้โรคภัย จุดธูปภาวนา

เพื่อให้อาการลูกดีขึ้น เช่นนั้นพ่อแม่ถึงจะยิ้มได้

คุกเข่าที่ 3

ตอนหัดเดินกลัวหกล้มบาดเจ็บ คอยปกป้องกันไฟ ระวังน้ำให้

เป็นห่วงคอยระวังทุกเสี้ยววินาที ทุกก้าวต้องจูงมือเดิน

ตอนนี้ 3 ขวบเริ่มเดินพูดได้ เรียนรู้การพูดพ่อแม่สุขใจ

คุกเข่าที่ 4

8-9 ขวบส่งเล่าเรียน เพื่อให้ลูกได้เป็นนักปราชญ์

ตั้งแต่หัวจรดเท้าเตรียมให้พร้อม เสื้อผ้าทุกฤดูก็มิขาด

พ่อตีสั่งสอนลูกแม่ปวดใจแทน ปาดน้ำตาไม่หวาดไม่ไหว

คุกเข่าที่ 5

ความจริงใจของบุพการีลึกยิ่งกว่ามหาสมุทร เพื่อลูกยอมเสียเงินได้

นอนดึกตื่นเช้าเพื่อหาเงิน แต่ตนเองไม่กล้าใช้เงิน

เพื่อไม่ให้ลูกต่างจากคนอื่น เปลี่ยนขี้เถ้าเป็นทองคำ

คุกเข่าที่ 6

เมื่อลูกต้องจากบ้านพ่อแม่ห่วงหา ความหวังทุกอย่างอยู่ที่ลูก

ขอพรก็คิดถึงห่วงหา เพื่อให้ลูกปลอดภัยเมื่ออยู่ต่างบ้าน

หากข่าวห่างหาย ก็จะกังวลร้อยแปดนอนไม่หลับทั้งคืน

คุกเข่าที่ 7

ไม่ว่าลูกชายหญิงก็เลี้ยงดูเท่ากัน ย่าง18-19ก็ดูฤกษ์ดีแต่งงาน

จุดธูปขอดวงวิญญาณคุ้มครอง เสียเหงื่อมากมายท่วมตัว

เสียเงินทองที่นับไม่ถ้วน เพื่อชดใช้หนี้ให้ลูก

คุกเข่าที่ 8

แต่งงานมีครอบครัวการงาน แต่พ่อแม่ก็ยังไม่หายเป็นห่วง

ต่อให้ทุกข์ร้อยหมื่นก็จะทน พระคุณของพ่อแม่มีนับไม่ถ้วน

หากลูกเกิดมาไม่มีใครดูแล จะมีวันนี้ได้หรือ?

คุกเข่าที่ 9

ทั้งใจพ่อแม่อยู่ที่ลูก กังวลใจถึงขั้นล้มป่วย

ผมทั้งหัวหงอกไปหมด ใบหน้าก็เหี่ยวย่นเปลี่ยนรูป

ทุกครั้งที่กลับมาก็เจอใบหน้ายิ้มแย่มของพ่อแม่

เมื่อมีทุกข์พ่อแม่ก็ทำอาหารให้กิน

คุกเข่าที่ 10

เมื่อยามพ่อแม่แก่เฒ่าโรคถามหา อยากหาหมอรับยาใครจะช่วยจ่าย

พ่อแม่จะอยู่ได้อีกกี่ปี วันพร้อมหน้าพร้อมตาจะมีอีกกี่วัน

เมื่อพ่อแม่อายุร้อยปีก็ต้องหลับตา ไร้เงาลูกๆเคียงข้างอีกต่อไป

ต้นไม้รักความเงียบ แต่ลมหาได้หยุดไม่ ถึงคราวลูกเลี้ยงดู แต่พ่อแม่ก็รอไม่ไหวแล้ว

ในโลกใบนี้สิ่งที่ไม่อาจรอได้ที่สุดก็คือ “ความกตัญญูพ่อแม่”

อย่าเสียใจกับสิ่งที่คุณเพิ่งสูญเสียไป อย่าไปหวงแหนเอาตอนที่ไม่มีแล้ว

แหล่งที่มา: LIEKR

เรียบเรียงโดย item2day.com