จงถอยออกมา หากเราทำดีที่สุดแล้ว แต่เขาก็ยังไม่เห็นค่าของเรา

535

จงถอยออกตัวเองมา หากเราทำดีที่สุดแล้ว แต่เขาก็ยังไม่เห็นค่าของเรา

เรามาสู่โลกนี้เสมือนนักเดินทาง เรื่องราวมากมาย ใช่เราเป็นผู้ตัดสิน

เรื่องที่ใหญ่ที่สุดในวันนี้ พอถึงวันพรุ่งนี้ก็กลายเป็นเรื่องเล็ก

เรื่องที่ใหญ่ที่สุดในเดือนนี้ พอเดือนหน้าก็กลายเป็นเรื่องเล่า

เรื่องเล่าปากต่อปากกันไปนาน ๆ สุดท้ายก็เป็นแค่คำนินทา

มันมีจริง ๆ นะ คนที่รักบางคนเพียงแค่เห็นหน้า คนที่เกลียดบางคนเพียงแค่ฟังใครเล่ามา

บางครั้งก็ยากที่จะเปลี่ยนคนที่เกลียดเรา ให้หันมาชอบ เอาเวลาไปใช้กับคนที่รักเรา

ทำให้เขามีความสุขดีกว่า อย่าเสียเวลาปั้นหน้าอยู่กับคนที่ไม่คิดจะยอมรับเราเลย

เพราะการทำดี บางทีก็ไม่สามารถซื้อใจใครได้ สิ่งต่าง ๆ ที่เราทำ มันก็เหมือนรสชาติของกาแฟ

มากก็ดี น้อยก็ดี ต่างมีรสขม เข้มก็ดี จืดก็ดี ต่างมีรสชาติ ร้อนก็ดี เย็นก็ดี

ต่างคนต่างชอบไม่เหมือนกัน จะชงกาแฟ ให้ถูกปากทุกคนบนโลกได้อย่างไรกัน

ทำอย่างไรเขาก็ไม่ชอบ เราก็ถอยออกมา ปรับอย่างไรก็ไม่ได้ผล ก็กลับมาเป็นตัวเองเถอะ

อย่าคาดหวังในการทำความดี เมื่อเราไม่คาดหวัง เราก็ไม่ต้องผิดหวัง

มีหลายคนที่พยายามทำดีกับบางคนอย่างดีมาก

โดยที่เขาไม่เคยเห็นค่า แถมบางคนถึงขั้นยอมให้เอาเปรียบ

เพียงเพราะเราเองไม่อยากจะเสียเขาไป บางทีมันก็ไม่ได้เป็นความผิดของเขาที่เป็นแบบนั้น

แต่มันอาจจะผิดที่เราเอง ที่ยอมทำดีกับเขาแม้จะรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลย

กลัวความสูญเสียบ้าง กลัวความเจ็บปวดบ้าง

กลัวการอยู่คนเดียวบ้าง จึงได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า

อย่างน้อยทำดีต่อไป สักวันเขาคงเห็นค่าของเรา

แต่ลืมนึกไปว่า ถ้าเขาจะเห็นค่า เขาคงเห็นมัน ตั้งนานแล้ว..

การทำความดีนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ทำผิดที่ ผิดเวลา

และผิดคน นอกจากเขาจะไม่เห็นค่าแล้ว ยังเสียเวลาเราอีกด้วย

อย่าพยายามทำดีกับคนที่ไม่เคยเห็นค่าในตัวคุณเลย

ต่อให้คุณทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่สนใจคุณอยู่ดี

การทำทุกอย่างเพื่อหวังให้ทุกคนบนโลกมารักเรา

มันเหนื่อยเปล่า มันเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะใส่ใจมากไป เราจึงทุกข์

เพราะสงสัยมากไปจึงทรมาน หากเข้าใจจึงเป็นสุข

ปล่อยวางได้จึงเป็นอิสระ ปล่อยไปบ้างช่างมัน

แหล่งที่มา: khaosanok

เรียบเรียงโดย item2day.com